Een ode aan de vogel (2025)

In mijn fotografisch werk staat verwondering centraal. Vanuit een diepe fascinatie voor vogels, hun vluchtige aanwezigheid en ongrijpbaarheid nodig ik je uit om opnieuw te kijken. Naar het gewone, het vanzelfsprekende, dat bij nader inzien alles behalve vanzelfsprekend blijkt te zijn.

Verwondering zie ik als een eerste stap naar verbondenheid met de natuur. En die verbondenheid is op haar beurt essentieel voor zorg en aandacht voor biodiversiteit. Iets wat vandaag urgenter is dan ooit.

De beelden die hieruit onstaan balanceren op de grens van herkenning en abstractie. Onscherpte speelt daarin een sleutelrol: niet als gebrek, maar als middel om ruimte te scheppen voor interpretatie, herinnering en gevoel.

Ik nodig je uit om te vertragen. Om te kijken met een hernieuwde blik en om je even te verwonderen.